Άνοιξη στην Οδησσό

Στην ανεμοδαρμένη παραλία Λανζερόν, γυναίκες με πορσελάνινες γάμπες σταυρώνουν τα χέρια στο στήθος και κοιτούν τους σκακιστές. Εδώ, σ’ αυτά τα τραπέζια πάνω στην άμμο, οι απάτριδες διηγούνται άλλοτε ιστορίες της εξορίας κι άλλοτε αναμνήσεις από βασίλεια εφηβικά.

Read More

Μη φύγεις απ' το Κισινάου ακόμα

Η είσοδος στην πόλη είναι στην πραγματικότητα ένα πέρασμα μέσα από συστάδες εργατικών πολυκατοικιών. Αποτρόπαια κτήρια με περισσότερους από είκοσι ορόφους εκτείνονται για εκατοντάδες μέτρα εκατέρωθεν της φαρδιάς λεωφόρου.

Read More

"Αλληλούια"

Σ’ ένα μικρό βαυαρικό εστιατόριο στο κέντρο του Όσναμπρουκ μια παρέα ανδρών κάθεται γύρω από ένα απομονωμένο τραπέζι. Καθένας απ’ αυτούς κρατάει στο χέρι ένα μαύρο κύπελλο.

Read More

Μικρή ελεγεία για την Ανάφη

Ανάφη: Η λυσσασμένη θάλασσα ξεσπάει σ’ ένα γαλήνιο τοπίο, όπως ξεσπάει ένας άνθρωπος όταν τον πνίγει η αδικία. Πρέπει, όμως, να ξέρεις να υπομένεις αυτό το προανθρώπινο μένος

Read More

Νησιά Φερόε μέρος 5ο: Οι γιορτινές σημαίες

Το βράδυ αποφασίζω να κάνω μια βόλτα σ’ όλα τα καφέ και τα μπαρ στα οποία πέρασα λίγες ώρες και ν’ αποχαιρετήσω τους ανθρώπους που συνομίλησα, όμως κανένα από τα γνώριμα πρόσωπα δεν είναι εκεί. Είναι λες και το ταξίδι αποσύρει σιγά σιγά τους ήρωές του, τους εξαφανίζει μέσα στην ομίχλη και τους κρατάει σαν ανάμνηση για πάντα στα Φερόε. Για μια στιγμή μάλιστα, αμφιβάλλω αν όλοι αυτοί υπήρξαν πραγματικά.

Read More

Νησιά Φερόε μέρος 4ο: Ενάντια στο χρόνο

Ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει: υπάρχουν μπουκαλάκια με σκευάσματα στα ράφια, μια παλιά ταμειακή μηχανή, πλήθος αντικειμένων που έχουν παγώσει στο χρόνο και πια δεν παίρνουν μέρος στην καθημερινή ζωή.

Read More

Νησιά Φερόε μέρος 3ο: Πέντε χιλιάδες κομμάτια ξύλου

Στην Τόρσαβν βρίσκεται ένα από τα αρχαιότερα ting στον κόσμο κι ονομάζεται Tinganes. Τα ting ήταν ένα είδος αντιπροσωπευτικών συμβουλίων της εποχής των Βίκινγκ που λειτουργούσαν ταυτόχρονα κι ως δικαστήρια. Εκεί παίρνονταν όλες οι αποφάσεις, με γνώμονα την επικράτηση της λογικής και όχι του αίματος.

Read More

Νησιά Φερόε μέρος 2ο: Τα τελευταία κύματα του Ατλαντικού

Η φάρμα είναι ακόμα υπό κατασκευή αλλά βρίσκεται σ’ ένα από τα ομορφότερα σημεία του Κλάκσβικ. Μπορείς ν’ αντικρύσεις την κορυφή του μεγαλόπρεπου Κουνόυ δίχως να χρειαστεί να σηκώσεις το κεφάλι. Τα ξύλα μυρίζουν από την υγρασία και μια απαλή ομίχλη έχει αρχίσει να στρογγυλοκάθεται στις βουνοκορφές.

Read More

Νησιά Φερόε μέρος 1ο: Κάτι στα σύννεφα

Τα κύματα του ωκεανού σμιλεύουν το τοπίο και μένει κανείς έκθαμβος μπροστά στη διαβρωτική δύναμη της φύσης. Σ’ όλες τις πλαγιές έχουν ακροβολιστεί πρόβατα που βόσκουν ανέμελα, δίχως να κοιτούν ποτέ τον ορίζοντα: στην τοπική γλώσσα, Φερόε σημαίνει «Τα νησιά των προβάτων».

Read More

Φόβοι κι αναμνήσεις στο Ελσίνκι

Μεγάλα κομμάτια πάγου επιπλέουν στο νερό σαν μελαγχολικά νησιά. Μπλε απόκοσμο φως όλη την ημέρα. Ο άνεμος μαστιγώνει τα πρόσωπα ως υπενθύμιση ότι εδώ ο χειμώνας τελειώνει πάντοτε αργά. Είναι μια ψυχρή πνοή που έρχεται από μακριά, απ' την ιστορία του Ελσίνκι, που απαλλάχθηκε απ' τους δεσπότες αλλά όχι απ' τους αρχιτέκτονες.

Read More

Βίλνιους: σαν το σκυλί στο χιόνι

Διακόσιοι δικηγόροι προχωρούν με βήμα ταχύ μέσα στη χιονοθύελλα. Είναι ντυμένοι με χοντρά παλτά κι έχουν καταλάβει μια λωρίδα κυκλοφορίας στην παλιά πόλη του Βίλνιους, όπου προχωρούν ανεμίζοντας λευκά σημαιάκια.

Read More

Οι θεοί στο Μπάρι

Ξέρω πια πως η Μεσόγειος μπορεί να τραβήξει τους κατοίκους της ανά πάσα στιγμή πλάι στη θάλασσα. Τη νύχτα όμως που φτάνω στο Μπάρι θυμάμαι (ή, ίσως, μαθαίνω) τι είναι αυτό που κάνει τ' άγουρα χρόνια σημαντικά.

Read More

Σκάλες

Σ’ αυτά τα οικογενειακά τραπέζια ο ένας γδέρνει με κάθε τρόπο τον άλλο κι αποχωρούν όλοι ξεπουπουλιασμένοι σαν κοτόπουλα. Όσες ιδιαιτερότητες κι αν έχει, είναι μια ακόμα οικογένεια που γίνεται ορεκτικό στο μενού της πολιτικής.

Read More