Μικρή ελεγεία για την Ανάφη

Ανάφη: Η λυσσασμένη θάλασσα ξεσπάει σ’ ένα γαλήνιο τοπίο, όπως ξεσπάει ένας άνθρωπος όταν τον πνίγει η αδικία. Πρέπει, όμως, να ξέρεις να υπομένεις αυτό το προανθρώπινο μένος

Read More

Το ταξίδι στη λερωμένη θάλασσα

Εδώ και πενήντα χρόνια, μια ασθένεια σκοτώνει τα ψάρια και βάφει τη θάλασσα σε αποχρώσεις του καφέ. Όλες εκείνες οι βάρκες με τα ονόματα παιδιών και γυναικών μαραζώνουν ακυβέρνητες στη στεριά και κάθε χρόνος που περνάει τις ξεφλουδίζει και τις κάνει να μοιάζουν με παράθυρα που δεν άντεξαν να δουν το πέλαγος.

Read More

Σκάλες

Σ’ αυτά τα οικογενειακά τραπέζια ο ένας γδέρνει με κάθε τρόπο τον άλλο κι αποχωρούν όλοι ξεπουπουλιασμένοι σαν κοτόπουλα. Όσες ιδιαιτερότητες κι αν έχει, είναι μια ακόμα οικογένεια που γίνεται ορεκτικό στο μενού της πολιτικής.

Read More

Μια υπόσχεση ότι το καλοκαίρι θα έρθει ξανά

Όπως η γυναίκα αλλάζει θέσεις στην αυλή, η Χύτρα άλλοτε κρύβεται κι άλλοτε εμφανίζεται. Είναι ένας μεγαλόπρεπος βράχος που μοιάζει να στέκεται εκεί, πίσω από τη γυναίκα και, θαρρείς, πίσω κι από τον ίδιο τον ορίζοντα.

Read More