Νησιά Φερόε μέρος 2ο: Τα τελευταία κύματα του Ατλαντικού

Η φάρμα είναι ακόμα υπό κατασκευή αλλά βρίσκεται σ’ ένα από τα ομορφότερα σημεία του Κλάκσβικ. Μπορείς ν’ αντικρύσεις την κορυφή του μεγαλόπρεπου Κουνόυ δίχως να χρειαστεί να σηκώσεις το κεφάλι. Τα ξύλα μυρίζουν από την υγρασία και μια απαλή ομίχλη έχει αρχίσει να στρογγυλοκάθεται στις βουνοκορφές.

Read More

Νησιά Φερόε μέρος 1ο: Κάτι στα σύννεφα

Τα κύματα του ωκεανού σμιλεύουν το τοπίο και μένει κανείς έκθαμβος μπροστά στη διαβρωτική δύναμη της φύσης. Σ’ όλες τις πλαγιές έχουν ακροβολιστεί πρόβατα που βόσκουν ανέμελα, δίχως να κοιτούν ποτέ τον ορίζοντα: στην τοπική γλώσσα, Φερόε σημαίνει «Τα νησιά των προβάτων».

Read More

Το ταξίδι στη λερωμένη θάλασσα

Εδώ και πενήντα χρόνια, μια ασθένεια σκοτώνει τα ψάρια και βάφει τη θάλασσα σε αποχρώσεις του καφέ. Όλες εκείνες οι βάρκες με τα ονόματα παιδιών και γυναικών μαραζώνουν ακυβέρνητες στη στεριά και κάθε χρόνος που περνάει τις ξεφλουδίζει και τις κάνει να μοιάζουν με παράθυρα που δεν άντεξαν να δουν το πέλαγος.

Read More

300 Βαθμοί Κέλβιν το Απόγευμα: Δέκα χρόνια μετά

Οι 300 Βαθμοί Κέλβιν το Απόγευμα εκδόθηκαν τον Ιούνιο του 2007, τις ημέρες της μεγάλης φωτιάς στην Πάρνηθα. Θυμάμαι ακόμα να πιάνω το βιβλίο στα χέρια μου για πρώτη φορά κι απ’ τον ουρανό να πέφτουν στάχτες απ’ τα καμένα δέντρα του κοντινού βουνού. Η συγκυρία ήταν παράξενη: ένα μυθιστόρημα στο οποίο η κυριαρχία της φύσης απέναντι στον άνθρωπο είχε πρωταγωνιστικό ρόλο είχε εκδοθεί την εποχή που η μανία του ανθρώπου απέναντι στη φύση έδειχνε το χειρότερό της πρόσωπο.

Read More

Φόβοι κι αναμνήσεις στο Ελσίνκι

Μεγάλα κομμάτια πάγου επιπλέουν στο νερό σαν μελαγχολικά νησιά. Μπλε απόκοσμο φως όλη την ημέρα. Ο άνεμος μαστιγώνει τα πρόσωπα ως υπενθύμιση ότι εδώ ο χειμώνας τελειώνει πάντοτε αργά. Είναι μια ψυχρή πνοή που έρχεται από μακριά, απ' την ιστορία του Ελσίνκι, που απαλλάχθηκε απ' τους δεσπότες αλλά όχι απ' τους αρχιτέκτονες.

Read More

Στο Φεστιβάλ Διηγήματος της Κωνσταντινούπολης

Από τις 22 έως τις 26 Μαρτίου 2017 βρέθηκα στην Κωνσταντινούπολη ως προσκεκλημένος του Διεθνούς Φεστιβάλ Διηγήματος της πόλης. Συμμετείχα σε πλήθος εκδηλώσεων, όπως επισκέψεις σε σχολεία, ανάγνωση διηγημάτων καθώς και ομιλίες. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε την ομιλία μου στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Διηγήματα και Μοντερνισμός».

Read More

Fishing in the abyss

I can’t recall most of the faces of these old summers. They seem to be lost in a sea of oblivion and they are only allowed to emerge for an instant every now and then.

Read More

Σαν το σκυλί στο χιόνι

Διακόσιοι δικηγόροι προχωρούν με βήμα ταχύ μέσα στη χιονοθύελλα. Είναι ντυμένοι με χοντρά παλτά κι έχουν καταλάβει μια λωρίδα κυκλοφορίας στην παλιά πόλη του Βίλνιους, όπου προχωρούν ανεμίζοντας λευκά σημαιάκια.

Read More

Λάμπες γκαζιού

Οι πιο παλιές απ' αυτές κουβαλούν την τεχνοτροπία που χτίζονταν κάποτε οι πόλεις. Στα περίτεχνα στολίσματά τους αποτυπώνεται η αισιοδοξία για τη ζωή στα μεγάλα αστικά κέντρα που μόλις ολοκληρώνονταν.

Read More

Οι θεοί στο Μπάρι

Ξέρω πια πως η Μεσόγειος μπορεί να τραβήξει τους κατοίκους της ανά πάσα στιγμή πλάι στη θάλασσα. Τη νύχτα όμως που φτάνω στο Μπάρι θυμάμαι (ή, ίσως, μαθαίνω) τι είναι αυτό που κάνει τ' άγουρα χρόνια σημαντικά.

Read More

Compensation

People like Dorn seem to be trapped just under the surface of things. No part of their character has ever been irreparably traumatised so they choose to stand on the periphery of life, operating like periscopes.

Read More

Η αποζημίωση

Η Αποζημίωση ήταν το πρώτο κείμενο που έγραψα στο Βερολίνο. Ολοκληρώθηκε στα τέλη Μαρτίου του 2010 και δημοσιεύθηκε δυόμιση χρόνια αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2012, στο μαλτέζικο περιοδικό Schlock, στα αγγλικά.

Read More

Στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης

Την Παρασκεύη 16 Οκτωβρίου 2015 βρέθηκα στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, προσκεκλημένος από το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού για την εκδήλωση “New Voices from Greece”.
  Στο παρακάτω κείμενο, το οποίο είναι χωρισμένο σε τρεις ενότητες, μπορείτε να διαβάσετε τις τοποθετήσεις μου στα ισάριθμα θέματα της συζήτησης.

Read More

Σκάλες

Σ’ αυτά τα οικογενειακά τραπέζια ο ένας γδέρνει με κάθε τρόπο τον άλλο κι αποχωρούν όλοι ξεπουπουλιασμένοι σαν κοτόπουλα. Όσες ιδιαιτερότητες κι αν έχει, είναι μια ακόμα οικογένεια που γίνεται ορεκτικό στο μενού της πολιτικής.

Read More