Κοντά στην ΑΕΚ

Στη θέα του δροσερού γρασιδιού ενός γηπέδου, θυμάμαι πάντα τον Καμύ: "Ό,τι γνωρίζω για την ηθική και το καθήκον, το χρωστάω στο ποδόσφαιρο".

Read More

Άνοιξη στην Οδησσό

Στην ανεμοδαρμένη παραλία Λανζερόν, γυναίκες με πορσελάνινες γάμπες σταυρώνουν τα χέρια στο στήθος και κοιτούν τους σκακιστές. Εδώ, σ’ αυτά τα τραπέζια πάνω στην άμμο, οι απάτριδες διηγούνται άλλοτε ιστορίες της εξορίας κι άλλοτε αναμνήσεις από βασίλεια εφηβικά.

Read More

Μη φύγεις απ' το Κισινάου ακόμα

Η είσοδος στην πόλη είναι στην πραγματικότητα ένα πέρασμα μέσα από συστάδες εργατικών πολυκατοικιών. Αποτρόπαια κτήρια με περισσότερους από είκοσι ορόφους εκτείνονται για εκατοντάδες μέτρα εκατέρωθεν της φαρδιάς λεωφόρου.

Read More

"Αλληλούια"

Σ’ ένα μικρό βαυαρικό εστιατόριο στο κέντρο του Όσναμπρουκ μια παρέα ανδρών κάθεται γύρω από ένα απομονωμένο τραπέζι. Καθένας απ’ αυτούς κρατάει στο χέρι ένα μαύρο κύπελλο.

Read More

Μικρή ελεγεία για την Ανάφη

Ανάφη: Η λυσσασμένη θάλασσα ξεσπάει σ’ ένα γαλήνιο τοπίο, όπως ξεσπάει ένας άνθρωπος όταν τον πνίγει η αδικία. Πρέπει, όμως, να ξέρεις να υπομένεις αυτό το προανθρώπινο μένος

Read More

Νησιά Φερόε μέρος 5ο: Οι γιορτινές σημαίες

Το βράδυ αποφασίζω να κάνω μια βόλτα σ’ όλα τα καφέ και τα μπαρ στα οποία πέρασα λίγες ώρες και ν’ αποχαιρετήσω τους ανθρώπους που συνομίλησα, όμως κανένα από τα γνώριμα πρόσωπα δεν είναι εκεί. Είναι λες και το ταξίδι αποσύρει σιγά σιγά τους ήρωές του, τους εξαφανίζει μέσα στην ομίχλη και τους κρατάει σαν ανάμνηση για πάντα στα Φερόε. Για μια στιγμή μάλιστα, αμφιβάλλω αν όλοι αυτοί υπήρξαν πραγματικά.

Read More

Νησιά Φερόε μέρος 4ο: Ενάντια στο χρόνο

Ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει: υπάρχουν μπουκαλάκια με σκευάσματα στα ράφια, μια παλιά ταμειακή μηχανή, πλήθος αντικειμένων που έχουν παγώσει στο χρόνο και πια δεν παίρνουν μέρος στην καθημερινή ζωή.

Read More

Νησιά Φερόε μέρος 3ο: Πέντε χιλιάδες κομμάτια ξύλου

Στην Τόρσαβν βρίσκεται ένα από τα αρχαιότερα ting στον κόσμο κι ονομάζεται Tinganes. Τα ting ήταν ένα είδος αντιπροσωπευτικών συμβουλίων της εποχής των Βίκινγκ που λειτουργούσαν ταυτόχρονα κι ως δικαστήρια. Εκεί παίρνονταν όλες οι αποφάσεις, με γνώμονα την επικράτηση της λογικής και όχι του αίματος.

Read More

Νησιά Φερόε μέρος 2ο: Τα τελευταία κύματα του Ατλαντικού

Η φάρμα είναι ακόμα υπό κατασκευή αλλά βρίσκεται σ’ ένα από τα ομορφότερα σημεία του Κλάκσβικ. Μπορείς ν’ αντικρύσεις την κορυφή του μεγαλόπρεπου Κουνόυ δίχως να χρειαστεί να σηκώσεις το κεφάλι. Τα ξύλα μυρίζουν από την υγρασία και μια απαλή ομίχλη έχει αρχίσει να στρογγυλοκάθεται στις βουνοκορφές.

Read More

Νησιά Φερόε μέρος 1ο: Κάτι στα σύννεφα

Τα κύματα του ωκεανού σμιλεύουν το τοπίο και μένει κανείς έκθαμβος μπροστά στη διαβρωτική δύναμη της φύσης. Σ’ όλες τις πλαγιές έχουν ακροβολιστεί πρόβατα που βόσκουν ανέμελα, δίχως να κοιτούν ποτέ τον ορίζοντα: στην τοπική γλώσσα, Φερόε σημαίνει «Τα νησιά των προβάτων».

Read More

Το ταξίδι στη λερωμένη θάλασσα

Εδώ και πενήντα χρόνια, μια ασθένεια σκοτώνει τα ψάρια και βάφει τη θάλασσα σε αποχρώσεις του καφέ. Όλες εκείνες οι βάρκες με τα ονόματα παιδιών και γυναικών μαραζώνουν ακυβέρνητες στη στεριά και κάθε χρόνος που περνάει τις ξεφλουδίζει και τις κάνει να μοιάζουν με παράθυρα που δεν άντεξαν να δουν το πέλαγος.

Read More

300 Βαθμοί Κέλβιν το Απόγευμα: Δέκα χρόνια μετά

Οι 300 Βαθμοί Κέλβιν το Απόγευμα εκδόθηκαν τον Ιούνιο του 2007, τις ημέρες της μεγάλης φωτιάς στην Πάρνηθα. Θυμάμαι ακόμα να πιάνω το βιβλίο στα χέρια μου για πρώτη φορά κι απ’ τον ουρανό να πέφτουν στάχτες απ’ τα καμένα δέντρα του κοντινού βουνού. Η συγκυρία ήταν παράξενη: ένα μυθιστόρημα στο οποίο η κυριαρχία της φύσης απέναντι στον άνθρωπο είχε πρωταγωνιστικό ρόλο είχε εκδοθεί την εποχή που η μανία του ανθρώπου απέναντι στη φύση έδειχνε το χειρότερό της πρόσωπο.

Read More